«تنگه ابو قریب»

بالاخره بعد از چند روز سخت، دیدن بهترین فیلم جشنواره فجر خستگی رو از تن به در می کنه.
«تنگه ابو قریب» ساخته بهرام توکلی، یه فیلم در سبک دفاع مقدس که شاید همه مخاطبین اون رو نپسندند. (منم بخاطر اینکه سیمرغ بهترین فیلم رو گرفته بود، دیدمش!!!)
ساخت فیلم تو این سبک کار هر کسی نیست و بسیار دشواره و بنظرم تهِ کار سختِ سینمای ایران ساخت فیلم تو همین سبکه. حالا هم به خاطر جلوه های ویژه زیادش، طراحی صحنه و لباسا، تجهیزاتی که لازم و دارن و...
انصافا آقای توکلی توی این فیلم از بازیگرای نابی استفاده کرده و بازیشون حرف نداره!
و از اون فیلم هاست که هم باهاش گریه میکنی هم میخندی...
و از همه اینا بگذریم، بازی امیر جدیدی، به تمام معنا معرکست! (سیمرغش نوش جونش)
به شدت نیاز به دیدن یه فیلم طنز داشتم اما با دیدن بعضی از صحنه های طنز تنگه ابو قریب، حالم خیلی خوب شد... (ینی صحنه طنز که نبود، دیالوگ های طنز جالبی داشت که میشد صدای خنده های تماشاگرای سینما رو شنید..)
کلا خوش گذشت.. پیشنهاد میکنم شما هم این فیلم رو ببینید حالا حداقل به عنوان اینکه سیمرغ بهترین فیلم رو گرفته می ارزه ولی خب خیلیا این سبک رو کلا دوست ندارن دیگه که نمیشه کاریشون کرد..

  • ۵
  • نظرات [ ۱۲ ]
    • .. مــَـمــَّـد ..
    • سه شنبه ۲۳ مرداد ۹۷

    تا حالا تو ذوقتون زدن!!؟

    تو این دوره و زمونه بعضی آدما هستن که با وجود اینکه اسم خوشونو میذارن دوست، همکار و حالا هر چیز دیگه، اصلا معنی لطف رو نمیفهمن...

    حالا این به کنار، وقتی شما کاری رو برا کسی خیلی با عشق و علاقه انجام میدی و قصد خیری برا این کارت داری، بنظرم هرکی بگه من از اون طرف مقابل توقع هیچی ندارم، شاید یکم درست نگفته؛ چون بالاخره آدمیم دیگه، دوست داریم در مقابل کاری که میکنیم، جواب خوب و مثبتی ببینیم یا حداقل حداقلش اینه که تو ذوقمون نزنن!!

    مصداق حرفام همون حرف معروفه که میگه: آدم میاد ثواب کنه، کباب میشه...

    هعععییی چی بگم، این را نیز تحمل میکنیم!!

    امیدوارم شما عزیزا وقتی کاری انجام میدید، حداقل در مقابلش تو ذوقتون نزنن..تشکر پیشکششون!!!!!


    + و باز هم درد دلی بود با شما دوستای عزیز...معذرت اگه پست بهتون نچسبید.

  • ۴
  • نظرات [ ۱۷ ]
    • .. مــَـمــَّـد ..
    • شنبه ۲۰ مرداد ۹۷

    شهــــرت

    دوستان تا حالا به مسئله شهرت فکر کردید؟!
    این روزا خیلی آدما در کنار ما دارن تو این شهر ها زندگی میکنن که پول شهرت خودشونو میخورن...
    فقط مسئله پول نیست، بیشتر میخوام به این اشاره کنم که وقتی انسانی مشهور میشه، طرز فکرش چطوری میشه! و به انسان های دیگه غیر خودش چطور نگاه میکنه؟!
    میدونید که مشهورای این زمونه شامل سیاستمدارا و بازیگرا و فوتبالیستا و خیلیای دیگه میشه که خب اینایی که گفتم شهرتشون یکم پررنگ تره.
    حالا مثلا وقتی یه عده یه نفر یه بازیگر مشهور رو تو خیابون میبینه و ازش درخواست میکنه که با هم سلفی بگیرن، این بازیگره با رغبت و خواست خودش میاد سلفی میگیره یا الکی پوزخند میزنه و به زور و بخاطر اینکه براش حرف در نیارن، میاد برا سلفی؟!
    ینی واقعن شهرت غرور و تکبر میاره؟!
  • ۱۰
  • نظرات [ ۲۱ ]
    • .. مــَـمــَّـد ..
    • چهارشنبه ۱۷ مرداد ۹۷
    می نویسم;
    تنها که می شم;
    خسته که می شم;
    شـــــــاد که می شم;
    غـمــگـیــن که می شم;
    عصــبــانـــی که می شم;
    بـی حـوصــــله که می شم;
    می نویسم;
    و در "قلک"ـم ذخیره می کنم...
    موضوعات